Пиелонефрит


Чтобы посмотреть презентацию с картинками, оформлением и слайдами, скачайте ее файл и откройте в PowerPoint на своем компьютере.
Текстовое содержимое слайдов презентации:

Қуық несепағар рефлюксы. ПиелонефритҚабылдаған: Аскамбай К.Орындаған: Жұман АТобы: ЖМ-403 Қ.А.Ясауи атындағы халықаралық қазақ-түрік университетіМедицина факультетіПедиатрия кафедрасы Жоспар:КіріспеНегізгі бөлімЭтиологиясыПатогенезіЖіктелуіКлиникалық көріністеріДиагностикасы және еміҚорытындыПайдаланылған әдебиеттер Зерттеу сұрағы: Қазіргі таңдағы пиелонефриттің этиопатогенезін, жіктелуін, клиникасын, дифференциалды диагностикасын талдау Зерттеу мақсаты:Қазіргі таңдағы пиелонефриттің этиопатогенезін, клиникасын, диагностикасы мен емін сараптап ұсыну. Кіріспе: Пиелонефрит – бүйректің тостағанша-астауша жүйесінің және тубулоинтерстициалдық тінінің инфекциялануынан асқындаған бейспецификалық микробтық қабыну ауруы. 1000баланың 20-22 пиелонеф ритпен ауруы ықтимал. Ер балалардан қыз балалар 5-6 есе жиі ауырады. ПИЕЛОНЕФРИТТІҢ БАЛАЛАРДА КЕЗДЕСУ ЖИІЛІГІ ЭтиологиясыІшек таяқшасыПротейСтафилококктарЭнтерококктарМикоплазмалық инфекцияХламидийлерВирустар Этиологиясы Патогенезі Микробтар бүйрек тканіне гематогенді жолмен (жиі емшек жасындағы балаларда) немесе өрлемелі жолмен (жиі ересек балаларда) түседі. Бүйректе бактериялардың таралуы тек қана қабынуға алып келмейді, ол үшін басқа да жағдайлар әсер етеді: иммунитеттің төмендеуі және туа пайда болған ақауларға, зәр тас жүйесіне, іш қату, ішек құрты инвазиясы, зәр пассажының бұзылуы. Кейбір авторлар инфекцияның гематогенді таралуын негізгі жол деп есептейді, бұл жағдайда, инфекция әр түрлі ошақтардан /кариес, баспа, отит, өкпе, асқорыту жолдарының аурулары т.б./ қанға өтеді де интерлобарлы артерияларға, одан әрі милы қабатындағы капиллярлар торына, интерстицияға тарайды. Бүйрек табақшалары мен оны қоректендіріп отыратын артериялары арасындағы байланысты атап өту керек. Түбекшенің және форникальды аппараттың ішкі беті уротелиймен қапталған ол табақшаның күмбезінде босаған кезінде олар уротелийдің клеткаларымен жанасып отырады. Форникальды веналар өте жұқа және зақымдалады, сондықтан, венаның қабырғалары зақымдалған кезде инфекциялар тамырлар жағынан да, түбекшелердің форникальды бөлігі жағынан да, өте бастайды. Бірақ, микробтардың түсіп қана қоюы пиелонефрит емес. Ол үшін несептің іркілісі, яғни уродинамиканың бұзылуы қажет. Уростаздың себептеріне – табақшалардың алқымының дискинезиясы, мойынның тарылуы, түбекшелердегі тас, қосымша тамырдың болуы, несеп жолының тасы, несеп жолын басып жатқан ісік, несеп жолының ахалазиясы, қуық дивертикулы, уретроцеле, ішектің, қуықтың аневрозы, қуық түбі безінің туа болған аурулары, үрпі каналының құрылысы, несеп жолының құрылысы, үрпі каналының сыртқы тесігінің тарылуы, фимоз және т.б. жатады. Бұнда рефлюкстің маңызы үлкен. Рефлюкс дегеніміз – несеп жолы жүйесінің тонусының нервтік реттеуінің әсерінен немесе анатомиялық мүкістіктерінің әсерінен несептің кейін түсуі (қайтуы). Кедергі болған кезде пиеловенозды және пиелолимфатикалы рефлюкстер пайда болады да, микробты денелер, түбекшедегі қысым көтерілгендіктен, форникальды бөліктен, оған жақын орналасқан веналар мен лимфа тамырларына түседі. Микробтар әуелі уротелий арқылы табақшаларға, сосын табақшалардан интерстиций (форникальды рефлюкс) немесе өзекшелер /тубулярлы рефлюкс/ арқылы бүйректің дәнекер ткандеріне өтеді ВУР нәтижесінде пайда болған Рефлюкс- нефропатия сипатталады: - фокальды склероздың қалыптасуы; - тубулоинтерстициальды функциясының тұрақты бұзылуы; - тұрақты протеинурия; - гломерлярлы үзілудің бұзылуы; - болашақта артериялық гипертензия дамып, созылмалы бүйрек жетіспеушілігінің даму мүмкіндігі жоғары болады. Пиелонефриттің патогенезінің звеноларына төмендегілерді жатқызуға болады:1. Бактериурия2. Жергілікті және жалпы имунитеттің бұзылуы3. Бүйректегі гемодинамиканың бұзылуы4. Уростаз, яғни уродинамиканың бұзылуы5. Рефлюкс, ол ацидоздың, эксикоздың, анемияның дамуына әсерін тигізеді, ал олар бүйректің зақымдануының экстраренальды белгілері болып есептелінеді. Инфекцияның уриногендік тарауы қуықтық-несепағарлық рефлюксте жиірек болады және бұл рефлюкс везико-уретралды рефлюкс(ВУР) деп те атайды. Оның 5 дәрежесі бар. {00A15C55-8517-42AA-B614-E9B94910E393}І. дәрежеЦистографияда контраст тек несепағарға түседі.ІІ. дәрежеКонтраст сырт пішіні бүлінбеген несепағарды, астауша мен тостағаншаны толтырады. ІІІ. дәрежеНесепағар мен астауша кеңейген, тостағаншалардың суреті айқын емес.ІV. дәрежеНесепағар, астауша, тостағанша біршама кеңейген не айналған, суреттерінде тікше бұрыштары жойылған.V. дәрежеНесепағар, астауша, тостағанша өте кеңіп, бұрылған. Пиелонефриттің жіктелуі. (Мәскеу, 1980ж){073A0DAA-6AF3-43AB-8588-CEC1D06C72B9}Пиелонефрит түрлеріАурудың белсенділігіБүйрек қызметіБіріншілік (обструктивсіз)Белсенді кезеңСимптомдардың кері даму кезеңіТолық клинико-лабораторлы ремиссияБүйрек қызметі сақталғанБүйрек қызметі бұзылғанЕкіншілік (обструкивті)Белсенді кезеңЖартылай клинико-лабораторлы ремиссияТолық клинико-лабораторлы ремиссияБүйрек қызметі сақталғанБүйрек қызметі бұзылғанСозылмалы бүйрек жетіспеушілігі Клиникалық көрінісі 5 негізгі синдромдардан тұрады: ИнтоксикацияСу электролиттік бұзылыстарАуырсыну синдромыЗәр шығарудың бұзылыстарыЗәрлік және бүйректік синдром 1. Интоксикация белгілері: Біріншілік пиелонефритте дене қызуы субфебрильді, екіншілікте фебрильді болады. Қызбаның деңгейі инфекцияның қасиетіне байланысты. Терінің бозаруы, көгергіш тартуы, тәбеттің төмендеуі;Шаршағыштық, лоқсу, құсу;Мазасыздық, ұйқының бұзылуы, диспепсия, тырысулар; 2. Су-электролиттік бұзылыстар белгілері:Шөлдеу, сусынға аурудың шөлі тез қанбайды;Ісіну (беттің, көз айналасының, қабақтыңасты және үстінің, жіліншік аймағының), көбіне таңертеңгі уақытта білінеді;Диурез кемуі;Қанның А/Қ жоғарылауы(біртіндеп) Бүйректік гипертензия аурудың прогриссирленгенін білдіреді. 3. Ауырсыну синдромыБріншілік ПН байқалатын интенсивті ауырсыну ісінудегі гемо- және уродинамиканың бұзылуына байланысты болады;Кездейсоқ ауырсыну,(гидронефроз, мегауретер) б.е спазмында туындайды;Қозғалысқа туындайтын ауырсыну, бүйректік несепағарлық рефлюкстерде көрінеді;Ауырсыну іш аймағында болады. 4. Зәр шығаруының бұзылыстарының белгілері:Дизуриялық жағдайлар(поллакиурия, зәр шыққанда уретра аймағының ашуы, никтурия). ПН аурулардың сыртқы пішіндерінің дизэмбриогенездік стигмалар жиі кездеседі. Олар:Сыртқы құлақтың ақауларыТуа біткен кіндік жарығы, макроглассияСүйек дисплазиясыСүйектің рахит тәріздес өзгерістеріЖақ-бет аумағының дамуының ақауларыЖүрек ақаулары 5. Зәрлік және бүйректік синдром:Протеинурия (1%-ге дейін)Нейтрофильдік лейкоцитурияМикрогематурияЭпителий мен тұздардың көбеюіТәуліктік зәр ↑Зәр тығыздығы ↓ ПН диагнозын қою үшін:Клиникалық тексеруЗәрдің жалпы анализіҚанның жалпы және биохимиялық анализіБактериурияны анықтауЗимницкий сынамасы, тұздардың тәуліктік экскрециясын анықтауУДТЦистоуретраграфия және экскреторлы урографияРентгенологиялық зерттеу Рентгенологиялық зерттеу Диффузды гломерулонефрит пен пиелонефриттің ажырату диагнозы Ең қиыны зәр шығару жолдарының инфекциясынан (ЗШЖИ) ажырату болып келеді. ЗШЖИ- бүйректен тыс зәр шығару жолдарының, деңгейін дәлдемей, инфекциялық-қабыну процессін қамтиды. ЗШЖИ мен пиелонефриттегі зәрлік синдромның айтарлықтай айырмашалығы жоқ, дегенмен ЗШЖИ-де пиелонефриттке қарағанда өзіндік ерекшеліктері бар: • ересек балаларда ауырсыну қасаға үстінде орналасады; • дизуриялық белгілер сипатталады: - зәр шығаруға императивті сезімдер; - аз мөлшерлі жиі зәр шығару (поллакиуриямен); - зәр шығарғанда ауырсыну, ерте жастағы балаларда оның эквиваленті болып зәр шығару кезінде мазасыздану немесе жылау, кейде зәрін ұстай алмау болып келеді. • бүйрек функциясының бұзылу белгілерінің, әсіресе тұрақты түтікшелер функциясының бұзылуларының (Зимницкий, Реберг сынамалары бойынша) болмауы. Емі:Төсектік режимДиета: - белок(1,5г/кг) –тұз(2-3г/тәул) тежеледі.Антибактериалды ем:• «Қорғалған» пенициллиндер [амоксициллин+клавуланды қышқыл (мысалы, амоксиклав, агументин), ампициллин + сульбактам (мысалы, уназин)]: • Цефалоспориндердің ІІ ұрпақтары (цефураксим және басқалар). • Цефалоспориндердің ІІІ ұрпақтары (цефотаксим жҽне басқалар). • Аминогликозидтер (амикацин және басқалар).Мембрана стабилизирлеуші заттар:Карсил, лимон қышқылы, эссенциале.Симптоматикалық дәрілер:Спазмолитиктер.Физиотерапия {5C22544A-7EE6-4342-B048-85BDC9FD1C3A}Препарат атауы ДозасыҚолдаушы антибактериалды терапияФуразолидон, фуразолин, невиграмон, неграмнитроксилинТәулігіне 5-7 мг\кг50-60 мг\кг тәулігіне8-10 мг\кг 4 ретРецидивке қарсы дубльдеуші жобаНитроксолинсульфометакозол2мг/кг2-10мг/кг Асқынулары:Апостематоздық нефрит(бүйректегі абцесстер)ПаранефритҚан кетумен көрінетін бүйрек емізікшелерінің некрозыСБЖ әкелетін нефрогендік гипертония Қорытынды: Стационардан кейін жедел пиелонефритте антибиотиктердің 2 апталық циклі жүргізіледі. Жедел пиелонефритте антибиотиктерді 3-6 ай бойына үздіксіз тағайындаса, созылмалы пиелонефритте 6-12 айға, ал кейбір жағдайларда 2 жыл бойына тағайындау керек. Көбіне химиопрепараттар физиотерапиямен кезек жүргізіледі. 6-9 ай бойына әрбір ай сайын 10 күннен үзіп жүргізілетін антибиотиктік емнің түрі бар. Амбулаториялық ем 3-5 жыл бойына жүргізілуі керек. Антибиотиксіз, толық клиникалық ремиссия 3 жылдан артық болса, есептен шығаруға болады. Бұл кезеңдерде профилактикалық вакцинацияларды жүргізуге болмайды Пайдаланылған әдебиеттерБаймұханбетова Б.Н. Садвакасова М.А. Балалар ауруларының пропедевтикасы мен балаларда жиі кездесетін аурулар(2 басылым).. 2012жТүсіпқалиев Б. Балалар аурулары. МЖОО стоматология факультетінің студенттеріне арналған Оқулық. Ақтөбе. 2013жАсқамбай К. Балалар аурулары. Оқулық-Алматы. 2011жhttp://www.lvrach.ru/2002/11/4529820/

Приложенные файлы

  • pptx 11029476
    Размер файла: 745 kB Загрузок: 0

Добавить комментарий